پارگی لابروم لگن

پارگی لابروم لگن

پارگی لابروم لگن می تواند سبب عوارض نامطلوبی در ناحیه ی لگن شود. سائیدگی و آرتروز مفصل لگن ، از جمله عوارضی هستند که می توانند بیمار را درگیر کنند. بنابراین لازم است برای درمان این عارضه در زمان مناسب و با راهکار درمانی درست ، اقدام کنید.

لابروم بافتی با خاصیت لاستیکی می باشد. سفت اما قابل انعطاف می باشد. همچنین لابروم بافتی متشکل از مواد ترکیبی تاندون و غضروف می باشد. این بافت سر تا سر لبه ی حفره ی استابولوم را می پوشاند. نقش این بافت، حفظ و تقویت پایداری سر استخوان ران ، در داخل حفره ی استابولوم می باشد.

پارگی لابروم لگن از علت های شایع درد های لگنی و کشاله ی ران می باشد. این عارضه حتی سبب ایجاد صدا در مفصل ران نیز می گردد. پارگی لابروم بیشتر در ناحیه ی ، جلو و بالای مفصل ران اتفاق می افتد. این بیماری اکثرا در سنین ۲۰ تا ۴۰ سال شیوع بیشتری دارد.

 دكتر سید علیرضا امین جواهری ، جراح و متخصص ارتوپدی در تهران و فوق تخصص جراحی زانو و لگن از سوئیس هستند . شما عزیزان می توانید، برای كسب اطلاعات بیشتر و معاینه حضوری با دکتر ، از راه های زیر اقدام کنید:

شماره تماس:  ۷۱۰۶۲۴۰۰     –      ۰۹۳۳۴۱۳۱۰۰۴   

صفحه اینستاگرام دکتر علیرضا امین جواهری  

علائم پارگی لابروم لگن

این عارضه در بسیاری از موارد هیچ علائم و نشانه‌ای از خود بروز نمی دهد . گرچه گاهی فرد ممکن است ، دچار یک یا چند مورد از علائم زیر شود :

  1. احساس قفل شدگی ، کلیک یا گرفتگی در مفصل ران
  2. درد در مفصل لگن یا کشاله ران (درد به هنگام راه رفتن)
  3. سفتی یا محدود شدن حرکت مفصل ران
پارگی لابروم لگن

پارگی لابروم لگن

دلایل ایجاد پارگی لابروم لگن

آسیب : ضرب دیدگی و یا دررفتگی مفصل ران ، ( که این آسیب ها در تصادفات رانندگی و یا ورزش هایی از قبیل فوتبال، شایع تر می باشند) می‌تواند سبب ایجاد عارضه ی ، پارگی لابروم لگن شوند.

ناهنجاری‌های ساختاری : بعضی از افراد از بدو تولد با ناهنجاری های لگن به دنیا می آیند ، که این عارضه ، احتمال ایجاد سایش و پارگی مفصل لگن را ، تشدید می کند، و فرد بیشتر در معرض پارگی لابروم لگن قرار می گیرد. از میان این ناهنجاری ها می توان به مواردی همچون : بیماری پرتس ، بیماری لغزش استخوان ران و… اشاره کرد.

حرکات تکراری : انجام فعالیت های ورزشی و حرکات چرخشی مانند: ورزش گلف ، از جمله رفتار های بدنی ای هستند، که ممکن است فرد را در معرض سایش و یا پارگی لابروم مفصل لگن قرار دهند.  پارگی لابروم  لگن درصورت عدم بهبودی ، فرد را مستعد آرتروز مفصل لگن می نماید.

تشخیص پارگی لابروم لگن

معمولا پارگی لابروم همراه با آسیب دیدن سایر ساختمان های مفصل لگن می باشد و به ندرت بتنهایی رخ می دهد.

تشخیص اولیه ی  پارگی لابروم لگن معمولا، با توجه به علائم بالینی و با کمک تصویر برداری اشعه ایكس (رادیولوژی) و یا ام آر آی انجام می شود.

درمان پارگی لابروم لگن

بسته به شدت علایم و نوع درگیری بیمار ، از تکنیک های درمانی متفاوتی بهره گرفته می شود. مانند:

  1. دارودرمانی : داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند: ایبوپروفن و سدیم ناپروکسن . این داروها می‌توانند درد را تسکین داده و التهاب را کاهش دهند. همچنین می‌تواند با تزریق کورتیکواستروئید به مفصل ، درد را به طور موقت کنترل کرد.
  2. فیزیوتراپی : نرمش های خاص کششی و تقویتی توسط بیمار و تحت نظر متخصص ارتوپد و یا فیزیوتراپ انجام می شود. این نرمش ها کمک حائز اهمیتی به کاهش درد می کنند.
  3. عمل جراحی : درصورت عدم پاسخگویی بیمار به روش های فوق الذكر و تشدید علایم بیمار، فرد نیاز به عمل جراحی برای رفع عارضه ی موجود، پیدا می کند. درعمل جراحی پارگی لابروم لگن، بر حسب شدت آسیب، لابروم پاره شده ترمیم شده و یا قسمت پاره شده ی آن ، خارج می گردد.

مقالات مرتبط :

آرتریت مفصل لگن 

مراقبت های بعد از جراحی تعویض مفصل لگن

تعویض مفصل لگن در ورزشکاران

پاسخ